روغن ريخته

در آغاز پنجمين دادگاه متهمان حوادث پس از انتخابات اعلام شد:

خبرنگاران مكلفند گزارش‌هاي خبري از دادگاه را بدون ذكر نام و نام خانوادگي متهمان پخش كنند        

رييس شعبه‌ي 15 دادگاه انقلاب تاكيد كرد: در اجراي تبصره‌ي يك ماده‌ي 188 قانون آيين دادرسي كيفري كليه‌ي خبرنگاران سايت‌ها، روزنامه‌ها و صدا و سيما مكلفند گزارش‌هاي خبري از دادگاه را بدون ذكر نام و نام خانوادگي متهمان پخش كنند.

به گزارش خبرنگار حقوقي ايسنا، قاضي صلواتي در ابتداي پنجمين جلسه‌ي رسيدگي به پرونده‌ي متهمان حوادث پس از انتخابات با بيان اين‌كه در تاريخ 23 شهريور 88 شروع پنجمين جلسه‌ي محاكمه‌ي برخي طراحان و محركين آشوب‌هاي اخير تهران را در اجراي ماده‌ي 188 قانون آيين دادرسي كيفري به صورت علني در شعبه‌ي 15 دادگاه انقلاب اسلامي تهران اعلام مي‌كنم، خاطرنشان كرد: به استناد تبصره‌ي 2 ماده‌ي 188 قانون آيين دادرسي كيفري متهمين و ساير اشخاصي كه در جلسه‌ي دادگاه حضور دارند چنانچه باعث اخلال در نظم دادرسي شوند دادگاه مي‌تواند آنها را يك تا پنج روز توقيف نمايد.

رييس شعبه‌ي 15 دادگاه انقلاب، ادامه داد: در اجراي ماده‌ي 192 قانون آيين دادرسي كيفري به متهمين تفهيم مي‌شود در موقع محاكمه خلاف حقيقت، وجدان، قوانين و ادب و نزاكت سخني نگويند. از ذكر اسامي فرد يا افرادي كه در دادگاه حضور ندارند خودداري كنند. چنانچه لازم باشد دادگاه اظهارات متهمان و وكلاي آنان را در جلسه‌ي غيرعلني استماع خواهد كرد.

قاضي صلواتي افزود: در اجراي تبصره‌ي يك ماده‌ي 188 قانون آيين دادرسي كيفري كليه‌ي خبرنگاران، سايت‌ها، روزنامه‌ها و صدا و سيما مكلفند گزارش‌هاي خبري از دادگاه را بدون ذكر نام و نام خانوادگي متهمان پخش كنند. در راستاي بند ج ماده‌ي 14 قانون اصلاح قانون تشكيل دادگاه‌هاي عمومي و انقلاب چون دادگاه به جرايم مندرج در كيفرخواست رسيدگي مي‌كند، از نماينده‌ي دادستان آقاي اكبري درخواست مي‌شود جهت قرائت كيفرخواست در جايگاه حاضر شوند.

 

آيا اين خبر به شرح بيشتري نياز دارد؟

كسي امروز پاسخگوي جرياناتي كه در 4 جلسه ي قبلي همين دادگاه اتفاق افتاد و گزارش هاي خبري نه تنها با اسم و مشخصات كامل شناسنامه اي متهمان كه با دهها گزارش تصويري و نمايش هاي چندباره ي كلوزآپهاي اين افراد در تلويزيون خواهد بود؟

 

خدایا...

خدایا کفر نمی‌گویم

 

پریشانم

 

چه می‌خواهی‌ تو از جانم؟!

 

مرا بی ‌آنکه خود خواهم اسیر زندگی ‌کردی.

 

خداوندا!

 

اگر روزی ‌ز عرش خود به زیر آیی

 

لباس فقر پوشی

 

غرورت را برای ‌تکه نانی

 

‌به زیر پای‌ نامردان بیاندازی‌

 

و شب آهسته و خسته

 

تهی‌ دست و زبان بسته

 

به سوی ‌خانه باز آیی

 

زمین و آسمان را کفر می‌گویی

 

نمی‌گویی؟!

 

خداوندا!

 

اگر در روز گرما خیز تابستان

 

تنت بر سایه‌ی ‌دیوار بگشایی

 

لبت بر کاسه‌ی‌ مسی‌ قیر اندود بگذاری

 

و قدری آن طرف‌تر

 

عمارت‌های ‌مرمرین بینی‌

 

و اعصابت برای‌ سکه‌ای‌ این‌سو و آن‌سو در روان باشد

 

زمین و آسمان را کفر می‌گویی

 

نمی‌گویی؟!

 

خداوندا!

 

اگر روزی‌ بشر گردی‌

 

ز حال بندگانت با خبر گردی‌

 

پشیمان می‌شوی‌ از قصه خلقت، از این بودن، از این بدعت.

 

خداوندا تو مسئولی.

 

خداوندا تو می‌دانی‌ که انسان بودن و ماندن

 

در این دنیا چه دشوار است،

 

چه رنجی ‌می‌کشد آنکس که انسان است و از احساس سرشار است . . .

 

دکتر علی شریعتی